sábado, 14 de outubro de 2017

sexta-feira, 13 de outubro de 2017

quinta-feira, 12 de outubro de 2017

quarta-feira, 11 de outubro de 2017

Lei Seca - conclusão

Viena, 1961
O presidente John F. Kennedy
e o premier Nikita Kruschev
discutem a adoção de um
novo e revolucionário
instrumento para a manutenção da
ordem, da estabilidade e da paz
dos cemitérios em todo o mundo.

Montagem: avebarna.blogspot.com.br
Foto original: Internet
O escasso interesse e a fraquíssima mobilização dos ativistas virtuais em defesa da insurgência nacional, republicana, democrática e popular da Catalunha independentista muito provavelmente deriva, no caso dos simpatizantes do PT, da Lei do Silêncio decretada pelo baronato partidário, fruto de seu compromisso inabalável com a Ordem... dos tempos da Guerra Fria (!) e sua fidelidade canina às lealdades herdadas - aí incluído o Pacto de La Moncloa, de 1978, pelo qual a Coroa e o franquismo concederam aos espanhóis, supostamente representados, dentre outros, pelos partidos Socialista e Comunista, o direito à democracia parlamentar. E com a agravante do oportunismo: se o que teria para dizer sobre dado acontecimento corre o risco de não ser adequadamente compreendido pela própria base, o saite da legenda prefere fazer de conta que nada está acontecendo.

2017-10-11

terça-feira, 10 de outubro de 2017

Suma sociológica: o cardume para si

CartaCapital 03-10-2017, por Redação
https://www.cartacapital.com.br/politica/o-lula-nao-e-o-lula-o-lula-e-uma-ideia-diz-lula-no-rio
"O Lula não é o Lula. O Lula é uma ideia", diz Lula no Rio
Montagem: avebarna.blogspot.com.br
Imagens originais: Internet
“O Lula é uma ideia assumida por milhões de pessoas. E eles não sabem que o Lula já renasceu em milhões de mulheres e homens”, afirmou o petista em palanque montado em frente à sede da Petrobras durante protesto contra a privatização das estatais, organizado por centrais sindicais. (..) 

2017-10-10

segunda-feira, 9 de outubro de 2017

É o bicho


CartaCapital 03-10-2017, por Redação
https://www.cartacapital.com.br/politica/o-lula-nao-e-o-lula-o-lula-e-uma-ideia-diz-lula-no-rio
"O Lula não é o Lula. O Lula é uma ideia", diz Lula no Rio
Montagem: avebarna.blogspot.com.br
Imagem original: Internet
“O Lula é uma ideia assumida por milhões de pessoas. E eles não sabem que o Lula já renasceu em milhões de mulheres e homens”, afirmou o petista em palanque montado em frente à sede da Petrobras durante protesto contra a privatização das estatais, organizado por centrais sindicais. (..)

2017-10-08

domingo, 8 de outubro de 2017

Averbarna Domingo: O Capital no Século XXI

La Vanguardia 28-09-2017 por Alicia Rodriguez de Paz
https://www.lavanguardia.com/economia/20170928/431604801589/sueldo-inferior-nuevos-contratos-trabajadores-funcas.html

El sueldo de los nuevos contratos es un 12% inferior al de antes de la crisis

La recuperación del mercado laboral de los últimos años pasa por una bajada sensible en los salarios para buena parte de los trabajadores. El sueldo de los nuevos contratos firmados en el 2015 –cuando la economía logró crear medio millón de puesto de trabajo por segundo año consecutivo– fue casi un 12% inferior a los cerrados a lo largo del 2008, según concluye el estudio de Daniel Fernández Kranz publicado por Funcas. Precisamente ayer el Fondo Monetario Internacional (FMI) avisó de que el escaso avance de los salarios en las economías avanzadas tiene que ver con altas tasas de desempleo en algunos países, pero también con el aumento del trabajo por horas y la baja productividad.

En el caso de España, la tasa de desempleo sigue siendo elevada –está por encima del 17%–, mientras que el empleo a tiempo parcial involuntario supera el 60%. Y el ajuste de los últimos años ha recaído especialmente sobre los nuevos contratados. El informe de Funcas , hecho público ayer, analiza cómo son los salarios de los empleos creados desde el 2014 y de qué forma han variado con respecto al inicio de la crisis económica. Así, remarca que quienes se vieron obligados a cambiar de empleo “sufrieron un fuerte penalización salarial”. ¿Por qué han bajado tanto los sueldos para ellos? Fernández Kranz lo achaca a la pérdida de los derechos adquiridos por estos trabajadores de su ocupación anterior y a que se paga menos que antes por el mismo tipo de empleo. Un hecho que se refleja en el aumento de las diferencias salariales dentro de una misma empresa. También pesa, asegura la publicación de Funcas, el incremento del trabajo a tiempo parcial. (..)


2017-10-08

sábado, 7 de outubro de 2017

Lei Seca

Esquerdômetro padrão
Fonte: Internet
O escasso interesse e a fraquíssima mobilização dos ativistas virtuais em defesa da insurgência nacional, republicana, democrática e popular da Catalunha independentista talvez derive, no caso dos simpatizantes  do PSOL, do fato de que, a despeito da declaração oficial do partido a favor do referendo, importantes gurus intelectuais da legenda ainda não concluíram os mais de 2 milhões de laudos do Teste do Esquerdômetro que mandaram aplicar aos catalães que paralisaram o país e tomaram as ruas em 3 de outubro para defender o direito de sua nacionalidade à autodeterminação.

No caso dos simpatizantes do PT...

2017-10-07

sexta-feira, 6 de outubro de 2017

Procrastinação fatal?

Imagem: Internet
A terça-feira 3 de outubro era o momento crítico para que o Parlamento autonômico - sob impulso da maré de desobediência civil que assombrou o planeta, do resultado inequívoco do referendo independentista e da greve geral da nação insurgente - se reunisse, proclamasse a República da Catalunha e declarasse aberto o processo Constituinte.

De preferência com um apelo à solidariedade ativa dos democratas, indignados e pessoas comuns - las gents - de todo o mundo, a começar, e principalmente, da própria Espanha.

Restaria ao Estado espanhol o recurso extremo de enviar os tanques, como pediu Alfonso Guerra, verdugo histórico do PSOE a serviço da Coroa e do franquismo insepulto.

A insurgência poderia ser contida, talvez até derrotada pela onipresença da força bruta contra a nação pacífica e desarmada. Mas a República permaneceria como uma esfoladura em carne viva, abrindo uma ampla via para a solidariedade dos trabalhadores e dos povos da Espanha e da Europa, impondo um patamar significativamente mais elevado para eventuais negociações e, o mais importante, legando à nação insubmissa o objetivo claro e palpável de toda a luta subsequente: a eleição e instalação de sua Assembléia Constituinte livre, democrática, republicana e soberana.

A procrastinação da sessão do Parlamento até a segunda-feira 9 de outubro foi um erro da liderança republicana, potencialmente fatal tendo em vista a mobilização rápida, ainda que tardia, de todos os recursos políticos, econômicos, midiáticos, burocráticos, ideológicos, jurídicos e policiais ao alcance da reação mundial contra a "insensatez independentista" - da Catalunha e do Curdistão.

Aguardemos – com o coração apertado.

2017-10-06

quinta-feira, 5 de outubro de 2017

A Catalunha insurgente está só. Está?

Foto: Juan Medina / Reuters.
  Fonte: El Punt Avui / Internet
 
Os Estados do mundo passaram os últimos anos, meses e semanas - e até mesmo os dias que antecederam o referendo independentista - ignorando os desenvolvimentos da luta do povo catalão por sua autodeterminação política. 

De súbito, o afluxo de um autêntico tsunami cidadão ao referendo obstinadamente garantido pelas instituições autonômicas, organizações independentistas e lideranças civis da nação – a despeito dos confiscos, da sabotagem, das ameaças e da truculência policíaco-judicial do Estado central – converteu, como num passe de mágica, a indiferença generalizada em desconcerto, inquietação e pânico. 

Aonde poderia levar a insurreição nacional, republicana e popular, ao mesmo tempo radicalmente democrática e deliberadamente gandhiana, de 1º de Outubro? Que consequências poderia ter para a ordem espanhola, europeia e mundial? 

A começar da própria União Europeia - na qual milhões de catalães depositavam suas esperanças de um trânsito relativamente suave rumo à República, la desconexió -, um a um os chefes de Estado de todo o mundo passaram a manifestar sua adesão à indivisibilidade do território espanhol e à incolumidade de seu Estado, acompanhada de palavras de apoio ao governo Rajoy e melífluas exortações aos líderes catalães para que "se abram ao diálogo” e "busquem uma solução pactuada” - isto é, para que se submetam, pela enésima vez, ao pacto franqui-monárquico-parlamentar de 1978.

A Catalunha insurgente está só - ante a real possibilidade de uma intervenção policial-militar - no que respeita aos Estados nacionais. Resta saber se está só também no que respeita aos partidos e lideranças políticas que, em todo o mundo, exercem o papel de representantes das aspirações dos povos pela democracia, pela República, pelo progresso social e pelo socialismo. 

A Catalunha insurgente precisa, desde já e urgentemente, do apoio efetivo do Podemos espanhol, do França Insubmissa, do Syriza grego, do Partido Trabalhista britânico, do PT e do PSOL brasileiros, do Partido Democrata norte-americano, do Partido Comunista Cubano, dentre muitos outros que minha desmemória e minha ignorância política não me permitem citar. 

A Catalunha insurgente precisa, desde já e urgentemente, de manifestações inequívocas e iniciativas práticas por parte de lideranças políticas de expressão mundial como Iglesias, Corbyn, Mélenchon, Varoufakis, Piketty, Bernie Sanders, Lula, Mujica, Obama e tantos quantos sobrevenham à lembrança do leitor. 

Como, porém, essas importantes organizações e personagens - com raras e honrosas exceções - até aqui têm demonstrado menos apreço pela fama que ostentam do que por suas lealdades constituídas, resulta que a Catalunha insurgente continua virtualmente só, e no momento do maior perigo. 

Mas não desesperemos. Tudo é possível à Catalunha autodeterminada enquanto ela puder se alimentar da energia libertária das multidões de trabalhadores urbanos e indignados de todas as idades - da Praça Tahir, da Puerta del Sol, do Occupy Wall Street, do Junho de 2013 na Turquia e no Brasil, do Nuit Debout e, principalmente, do seu próprio 1º de Outubro.

Vejamos o que sucede.

2017-10-05

quarta-feira, 4 de outubro de 2017

¡A por ellos! (2)

El Punt Avui 04-10-2017, por Agências - Barcelona
http://www.elpuntavui.cat/politica/article/17-politica/1252895-alfonso-guerra-psoe-recomana-enviar-l-exercit-a-catalunya.html

Alfonso Guerra (PSOE) recomana enviar l’exèrcit a Catalunya

Montagem: avebarna.blogspot.com.br
Imagem original: Internet
El dirigent històric del PSOE Alfonso Guerra ha defensat avui, en una entrevista radiofònica, que s’enviï l’exèrcit a Catalunya si la policia no es capaç de controlar la situació, que ha qualificat de “moviment prefeixista” , i intent de fer “un cop d’Estat”. Segons ell, a París ja fa un any que està desplegat l’exèrcit arran de l’amenaça terrorista, “i això no fa que França deixi de ser un país democràtic”.

Alfonso Guerra manté que a Catalunya hi ha un cop d’Estat i és necessari “actuar” contra els responsables: “No es pot negociar amb colpistes”, avisa.
Ha reclamat al seu partit que voti a favor de l’aplicació de l’article 155 de la Constitució per restituir l’ordre legal a Catalunya.

“La gent s’escandalitza de les càrregues policials perquè mentalment encara viuen en la dictadura. L’Estat només usa la seva força legítima”, ha assegurat Guerra, a l’hora que ha criticat el president del Govern, Mariano Rajoy, perquè “no sap prendre decisions”. Això no obstant, també creu que el PSOE hauria de retirar la sol·licitud de reprovació de la vicepresidenta del Govern, Soraya Sáenz de Santamaría, per les càrregues policials de l’1-O.

Sobre el discurs ahir a la nit del Rei, ha afirmat que li va semblar “impecable” i que el que va fer “va ser just el que havia de fer”.(..) 

2017-10-04

terça-feira, 3 de outubro de 2017

Me imprensa que eu gosto

Deu no El País online
03-10-2017, por El País
 
Fonte: El País

Poucas semanas atrás o ex-prefeito de São Paulo, Fernando Haddad, declarou num depoimento à revisa Piauí acreditar que as "ações virtuais" ligadas ao movimento de junho de 2013 estariam "sendo patrocinadas" e que a presidenta Dilma, segundo soube, teria recebido telefonemas de Erdogan e Putin para alertar para tal fato. 

Muita gente, nos dias que correm, parece preocupada em encontrar culpados outros que não a deliquescência da economia monopolista global para a ruína da ordem pretensamente inquebrantável do pós-Segunda Guerra Mundial e suas consequencias sociais e políticas.

Promotores, agentes e beneficiários da longa e confortante etapa histórica patrocinada pelo Estado do bem-estar social - em que o termo democracia passou a ser sinônimo da inexpugnável alternância de governos conservadores e liberais, democratas-cristãos e social-democratas, falcões e pombas, direitistas e esquerdistas, tucanos e petistas - se vêem atônitos com o desmoronamento político da social-democracia, e de seus congêneres espalhados pelo mundo, depois que as ondas de choque da debacle econômico-financeira de 2007 a privaram de sua base material.

Na confusão, ninguém se entende a respeito de que lado estão os russos. Mas o enigmático Putin está sempre ao alcance da mão de quem precisa de uma explicação rápida e fácil para aquilo que não está nem nos compêndios de sociologia nem nos manuais de jornalismo e é mais temido do que a peste, a guerra, a fome e o aquecimento global: as multidões urbanas do século XXI em movimento. 

Vai ser interessante o dia em que os russos resolverem sair de casa.

2017-10-03

segunda-feira, 2 de outubro de 2017

"Diversa, viva, militante e fecunda"

Deu no Ara.cat online
02-10-2017, por Suso de Toro
Vuestra historia ya es vuestra
Vosotros habéis tenido la fuerza para hacer lo que en el Estado no se ha hecho: romper con el pasado
Escribo a bordo de un avión de vuelta a mi ciudad, a mi país, y sé que, cuando vuelva, el país que dejo, Catalunya, será distinto y mejor. Allí, como en otras ciudades, está convocada una manifestación en solidaridad con ustedes, catalanes, catalanas, (..)
Las personas que acudan a esas manifestaciones están seriamente comprometidas con la suerte que ustedes enfrentan, pero no tendrán la oportunidad histórica que hemos tenido quienes hemos compartido unas horas con este momento tenso y duro, pero espléndido, que han creado millones de personas libres. Un momento histórico que ya ha fundado una nación diversa, viva, militante y fecunda, la República de Catalunya. (..)
Comprendo perfectamente lo que he visto, un día en la historia de Europa, una revolución democrática. (Continua)
2017-10-02

domingo, 1 de outubro de 2017

E como!

El Punt Avui 01-10-2017, por A. Gala, Barcelona

Fonte: El Punt Avui
2017-10-01

But we prefer it had won!

Deu no The Guardian online
01-10-2017, por Editorial


Fonte: Internet
(..) But if Catalan leader Carles Puigdemont was right to say that the Spanish state had “lost much more than what it had already lost”, his assertion that Catalonia had won is at best half true. Most Catalans wished both for a referendum and to remain in a united country. They have been ill-served by both the state and the independence movement. Mr Verhofstadt urged de-escalation, a negotiated solution bringing in all parties – including the opposition in Catalonia – and respect for Spain’s constitutional and legal order. He is right. Finding a way out of this mess will require a willingness to listen, to Catalans most of all. (Destaque Avebarna)

2017-10-01

Diz que me ama e eu não sonho mais*


Fonte: La Vanguardia 01-10-2017


* Chico Buarque, "Não Sonho Mais", 1980

2017-10-01

Papelão


Fonte: La Vanguardia 01-10-2017 

Ou Podemos forja uma liderança digna dos Indignados da Porta do Sol ou Iglesias transformará Podemos em um PSOdaE (PSOEdoB, em português do Brasil moderno). 


2017-10-01


Una tortilla democrática, por favor!

Imagem: Internet
Qualquer que seja o desfecho do referendo independentista catalão, o regime de 1978 está liquidado como representação espanhola do que quer que se queira continuar chamando de “democracia ocidental”. 

A partir de 1 de outubro ele assume formalmente o estatuto de instituição criptofranquista encarregada de submeter - à luz do dia, sem disfarces e pela coerção sempre que necessário - os direitos e liberdades dos povos da Espanha às exigências da monarquia parasitária e dos grandes vampiros da economia contemporânea - bancos, fundos de pensão, imobiliárias, concessionárias de serviços públicos, monopólios energéticos, turísticos, comerciais e informáticos.

Não esqueçamos que o regime de 1978 é, ele próprio, uma sequela tardia e precária do Estado do bem-estar europeu subsequente à Segunda Guerra Mundial, abalado em seus alicerces pela resposta neoliberal à crise de rentabilidade de fins dos 1970s e atingido em cheio pela Grande Recessão dos 2010s - levando de roldão as bases materiais do bipartidarismo em geral e, muito particularmente, da social-democracia moderna, esteio da estabilidade política no continente e, por adaptação, em outras partes do mundo - o Brasil dos 2000s, por exemplo.

Salvo a vitória, no maravilhoso país da paella, do Quijote e do flamenco (não digo das corridas de toros em respeito aos direitos humanos dos bovídeos), de uma revolução democrática como a que se desenrola na Catalunha, a ascensão de um Novo Franco, "pequeno" e "civil" quem sabe, para começar, é questão de tempo.

Gostaria de estar equivocado. Quem dera eu pudesse ser, até o fim dos meus dias, apenas um despreocupado baby-boomer adepto da tortilla madrileña.


2017-10-01


A palavra a quem tem o que dizer

El Punt Avui 29-09-2017, por Emma Ansola – Barcelona
La CUP avisa que l’1-O és vinculant i no s’hi negocia
Gabriel retreu a Colau que parli de xoc de trens a Europa quan el que hi ha són “urnes contra armes”
Anima l’ANC i Òmnium a treure la gent al carrer per començar a custodiar els col·legis
La diputada de la CUP Anna Gabriel, em um moment de’lacte d’ahir a Barcelona.
Foto: Toni Albir / EFE /El Punt AVUI

La CUP va posar ahir el punt final a la seva campanya a favor del sí en el referèndum amb un acte farcit de missatges contundents al govern, al PDeCAT, a ERC i als Comuns. Després de les últimes veus que apuntaven que després de l’1-O no hi haurà DUI, la diputada Anna Gabriel els va recordar que el referèndum és de la gent, no dels partits i que, si guanya el sí, “el 4 d’octubre hi ha independència”. L’esquerra independentista s’ha bolcat en la campanya i al llarg dels darrers quinze dies ha anat per tot el territori animant la gent a participar. Els últims dies els esforços s’han destinat a organitzar comitès de defensa del referèndum, per la qual cosa ahir Gabriel indicava: “No volem ni arribar a imaginar que, mentre el poble lluita, des de dalt es tanquin les esperances.” La diputada va advertir que aquesta vegada es trobaran amb una “trinxera de resistència”. Per la CUP, el resultat de l’1-O no pot servir per negociar res ni per valorar el final del procés, sinó per construir un escenari de futur. “Tindrem massa feina com per dedicar el temps a diàlegs estèrils”, rematava. Gabriel, davant d’unes cinc mil persones, segons xifres dels organitzadors, congregades a la plaça de l’antiga fàbrica Saladriga del Poblenou, a Barcelona, també es va adreçar a l’alcaldessa de Barcelona, Ada Colau, a qui va retreure el to emprat en el comunicat enviat a la comunitat internacional per demanar la mediació en el conflicte. “Llàstima que ho descrigui com un xoc de trens quan es tracta d’un torcebraç entre un fort i un dèbil”, li etzibava. Gabriel es va mostrar d’acord a portar el conflicte a Europa, però “expliquem-los que se’ns neguen els drets més fonamentals, que aquí hi ha urnes contra armes, mans contra tribunals”, hi afegia.

La gesta no acaba aquí

En aquesta “revolta popular” per fer possible el referèndum, malgrat l’ofensiva judicial i militar de l’Estat espanyol, Gabriel també va demanar als presidents de l’ANC i d’Òmnium, Jordi Sànchez i Jordi Cuixart, que treguin “la gent al carrer” per custodiar les urnes “des d’avui i fins diumenge”. “Nosaltres hi serem, president posi les urnes”, proclamava la diputada parafrasejant Forcadell en un acte en què també va intervenir l’exdiputat David Fernàndez, que va advertir que tot just l’1-O comença tot. “La gesta no acaba aquí, ara caldrà omplir les places i els carrers de poder popular”, va sentenciar. L’alcaldessa de Berga, Montserrat Venturós, també present a l’acte, va avisar “aquells als quals els tremolin les cames que tinguin clar que serem els ajuntaments els que proclamarem la república”. La regidora de l’Ajuntament de Badalona, Fàtima Taleb, va apostar perquè la nova república catalana sigui inclusiva, plural i perquè es recordi l’islam com a part també de la cultura catalana.

2017-10-01